Hoe is ronde 2 verlopen?

Nu vraag je je natuurlijk af hoe deze ronde is afgelopen? Nou dat ga ik je vertellen…

Op de avond van maandag 7 mei, de dag van de terugplaatsing, had ik wat bruinverlies. Mijn eerste gedachten was yes dat is innestelingsbloed, laat maar lekker komen! Daarna begon een week vol steken en krampen en op donderdag 23 mei kwamen daar ook nog eens gevoelige borsten en weer wat bruinverlies bij.

Elke dag had ik wel last van steken en krampen in mijn buik. Soms dacht ik dat het mijn eigen schuld was, omdat we natuurlijk druk bezig waren in ons nieuwe huis. Daar waren we aan het schoonmaken of soms dingen aan het tillen. Ergens was ik bang dat het daardoor ook verstoten zou worden of dat ik toch een stapje terug moest doen omdat dit de innesteling niet zou bevorderen.

Naast al het gedoe met ons huis kwam er ook nog bovenop dat mijn vader in het ziekenhuis werd opgenomen en hij op korte termijn een bypassoperatie moest ondergaan. Gelukkig is alles qua operatie goed gegaan en is hij nu nog herstellende.

De laatste wachtweek was aangebroken en ik begon me steeds beroerder te voelen. Werd erg verkouden, mijn stem viel steeds meer weg en voelde me gewoon ellendig. Op dinsdag 15 mei had ik ook nog eens rozeverlies en ik verloor alle hoop. Ik dacht dat het einde verhaal was en op woensdagochtend verloor ik zelfs wat rood bloed. Ik barstte in tranen uit en bereidde me alweer voor op een rot bericht richting het ziekenhuis en een volgende ronde.

Alleen het bloeden zette niet door, wel bleef ik elke dag bruinverlies houden, dus voor mijn gevoel zou het op ieder moment door kunnen breken. Eigenlijk hadden we afgesproken pas op maandag 21 mei te testen, maar in het ziekenhuis hadden ze aangegeven dat wij 10 dagen na terugplaatsing al mochten testen. Ik wou weten waar we aan toe waren en toch heb ik die ochtend getest. Zie hieronder het resultaat:

Ik kon het niet geloven, was het dan toch echt gelukt? Het voelde deze ronde wel anders, maar ik had nooit durven dromen dat het zou lukken 😀

Natuurlijk geloofde ik het niet en heb ik er nog een paar testen tegenaan gegooid, haha. Zie hieronder het resultaat:

Toch heb ik op vrijdag 18 mei het ziekenhuis gebeld, die super enthousiast reageerde en voor maandag 4 juni onze eerste echo in heeft gepland. Nu is het duimen dat alles goed blijft gaan en we op 4 juni een mooi vruchtzakje met hartslag zien!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

volg mij ook op